Hoewel zijn adellijke status en officiële functies zijn leven grotendeels bepalen, is de prins van Oranje meer dan alleen een politieke en militaire leider. In vier opeenvolgende huwelijken waaruit een flinke schare meisjes en jongens wordt geboren, toont hij zich een betrokken echtgenoot en huisvader.   
Tijdens de woelige jaren van de Nederlandse Opstand verblijft Willem van Oranje regelmatig in Zeeland. Samen met zijn vrouw Charlotte de Bourbon en hun 6 dochters woont hij tijdelijk op de Lange Delft in Middelburg. Na Willems dood betrekken zijn weduwe Louise de Coligny (waar hij mee hertrouwt na Charlottes overlijden) en een aantal van Willems kinderen de vertrekken waar tegenwoordig de zalen van het Zeeuws Museum zijn ondergebracht.
Het Zeeuws Museum is vanwege haar locatie en de betekenis van Zeeland tijdens de Opstand dè aangewezen plek om het publieke - en privéleven van de prins en zijn gezin tot leven te brengen. Zo belichten onder andere de unieke reeks wandtapijten over de strijd van de Zeeuwen tegen de Spaanse troepen tijdens de Tachtigjarige Oorlog, snedige politieke prenten, vorstelijke portretten en geuzenpenningen de politieke rol die de prins van Oranje speelt in de Nederlandse onafhankelijkheidsstrijd tegen de Spaanse koning Filips II. Een portretprent van Charlotte de Bourbon, een kinderportretje van Elisabeth de Bourbon door de Zeeuwse schilder Daniël van den Queborn en een het tafelmes van Willem symboliseren ondermeer het persoonlijk leven van de prins.

Onthulling reliëffen
Voorafgaand aan het bezoek van de tentoonstelling in het Zeeuws Museum, onthult Hare Majesteit de Koningin een tweetal reliëffen in de loggia van het Prinsenlogement van het Abdijcomplex. Deze plaquettes ontworpen door Jet Schepp en Lucie Nijland, verbeelden Willem van Oranje, zijn 2e vrouw Charlotte de Bourbon en hun zes dochters. Het laten vervaardigen van deze twee beelden is een initiatief van de Prins Willem I herinneringsstichting. Deze stichting schenkt de reliëffen aan de provincie Zeeland.