De Koninklijke familie komt regelmatig in Veere. In 1981 koos koningin Beatrix voor haar eerste Koninginnedag voor de Oranjestad Veere. In 1996 opende prins Willem-Alexander de feestelijkheden rond het 700-jarig bestaan van Veere en in 1998 en in 2005 bracht Koningin Beatrix werkbezoeken aan de gemeente Veere.
De stad Veere heeft van oudsher een hechte band met het Oranjehuis. In 1555 werden Veere, Vlissingen en een groot deel van de kuststreek door keizer Karel V tot markizaat verheven. Het markizaat kwam in handen van zijn zoon, de Spaanse Koning Filips II. Toen Veere in de 80 jarige Oorlog de kant van de Prins van Oranje koos, werd Filips’ markizaat verbeurd verklaard en gekocht door Willem van Oranje. Nazaten van Willem van Oranje zijn - tot op de dag van vandaag - markies van Veere gebleven. Vrijwel alle Oranjestadhouders en –vorsten hebben de plaats Veere ooit bezocht. Ook de titulatuur van Koningin Beatrix geeft het belang van Veere aan; ‘Beatrix’ Bij de Gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld, Markiezin van Veere etc..
Veere is een beschermd historisch en pittoresk stadje. Zomers is het er gezellig druk en in de winter heerst er rust. Veere is tot grote bloei gekomen door visserij, handel en scheepvaart. De stad werd de stapelplaats van de Schotse wol en was ooit de thuisbasis van de Nederlandse oorlogsvloot.
Tijden van voorspoed, maar ook minder vredelievende tijden met veldslagen en oorlogsgeweld en economische neergang, wisselden elkaar af. De 17e eeuw was een periode van verval. Tijdens de Bataafse republiek werd de handelsstad weer een (arme) vissershaven. Rond 1870 werd Veere de thuisbasis van de vloot van Arnemuiden en welvarender tot daar ook weer een abrupt einde aan komt. Na de Ramp van 1953 werd het Veerse Gat namelijk afgesloten en ontstond het Veerse Meer dat onbereikbaar is voor de visserij. Veere is nu een centrum voor de pleziervaart. De Stormvloedkering in de Oosterschelde- het sluitstuk van de Deltawerken- behoort ook voor een groot gedeelte tot het grondgebied van Veere en werd op 4 oktober 1986 officieel in gebruik genomen door Koningin Beatrix. Deze waterkering is de grootste in de wereld. Bijzonder is dat de schuiven in de kering alleen bij extreem hoog water dicht gaan. Met enige regelmaat bezoeken buitenlandse gasten van de regering dit indrukwekkende technologische hoogstandje op waterstaatkundig gebied.
De Grote Kerk stamt uit 1348. Vanaf 1811 werd de kerk door soldaten van Napoleon gebruikt als militair hospitaal. De kerk is een periode bedelaarshuis geweest en kazerne, de kerk is nu in gebruik als concertzaal. Het Stadhuis van Veere is in de vijftiende eeuw gebouwd en heeft een prachtige voorgevel. De toren dateert uit het einde van de zestiende eeuw. Het carillon behoort tot één van de mooiste van Nederland. In de raadzaal op de eerste verdieping hangen portretten van alle markiezen en markiezinnen en van de stamboom van het huis van Oranje‑Nassau. De Schotse Huizen aan de Kaai zijn in de zestiende eeuw gebouwd door rijke Schotse kooplieden. Eén van deze huizen, genaamd ‘In den Struijs’ biedt onderdak aan het museum De Schotse Huizen. De Campveerse Toren is gebouwd rond 1500 als onderdeel van de stadsverdediging. Vanaf de zestiende eeuw deed de toren dienst als herberg en kustlicht. Het is nu nog één van de oudste, nog bestaande herbergen in Nederland. Willem van Oranje en Charlotte de Bourbon hielden in 1575 in de Campveerse Toren hun huwelijksdiner.
Midden in het historische centrum is de gezellige en sfeervolle haven te vinden. Tijdens het zomerseizoen is in het centrum van Veere elke dinsdag een historische markt.
