Unieke inlagen

Noord-Beveland, eindeloos eiland. Met eindeloos veel dijken en eindeloos veel water. Eindeloos en toch allemaal bereikbaar en heel dichtbij.

Eind juli brengt de warme wind de geur van graan en hooi. Er wordt gedorst. De Noord-Bevelandse landbouwers halen met behulp van combines de graankorrels uit de goudkleurige rijpe tarwearen.

Ik sta op de dijk voor de inlaag van de Thoornpolder (anno 1697). Een inlaag is een klein gebied tussen twee dijken in. Werd er op een bepaalde plek gevreesd voor een dijkdoorbraak, dan werd landinwaarts een ‘reservedijk’ aangelegd. Een inlaagdijk. De Oosterschelde oogt over het algemeen rustig. Maar de vele inlagen aan de noordzijde van Noord-Beveland laten zien dat er eindeloos is gevochten tegen het water.

Door het afgraven van de grond die werd gebruikt om de dijk mee te bouwen, ontstonden waterpoelen. Dit zijn nu unieke laaggelegen natuurgebieden waar veel vogels en andere dieren bescherming en voedsel vinden.

Ik neem het onverharde pad naar beneden. Lopend langs het ruisende riet hoor ik een karekiet kletsen. Zwaluwen zweven over het gras van de dijk. Als ik ze volg zie ik hoe groot en hoog de dijken hier eigenlijk zijn. In de weide grazen een aantal schapen en grauwe ganzen. De hommels bezoeken de roze akkerwinde en de kruisdistels. 

De wilde bramenbloesems zijn veranderd in overheerlijke blauw, paarse vruchtjes. De opbrengst van vandaag is een handvol bramen met de smaak van zon, zee en zoete gedachten aan dit eindeloos eiland.

Wil je ook eindeloos genieten op Noord-Beveland? Volg deze blog van Marten Klop en lees hier zijn vorige blog. Of lees hier de volgende blog