Eindeloos Eiland onderwaterwereld

Onderwaterwereld

Eindeloos Eiland, eindeloos veel dijken en eindeloos veel water, eindeloos en toch allemaal bereikbaar en heel dichtbij.

Ik fiets tussen twee gebouwen van de vismijn door en kom zo weer bij het fietspad. Vismijn klinkt misschien gevaarlijk maar deze naam komt voort uit het mijnen van de vis. Naar de uitroep "mijn", waarmee de koper een partij vis koopt. Ik zie meteen de Zeelandbrug. Die geeft me altijd een beetje een trots gevoel als ik ernaar kijk. Waarom weet ik eigenlijk niet, misschien omdat het gewoon knap is hoe deze oersterke brug is gebouwd. Op zijn stevig poten overleeft hij al meer dan 50 jaar alle weersinvloeden en verbindt twee prachtige eilanden met elkaar.

De zon schijnt maar het is toch koud. De goudgele stukjes mos lijken door de vorst op dikke donzen sneeuwvlokken. De Oosterschelde ziet er rustig en tevreden uit, maar wat je hier niet ziet zijn de gevaarlijke onderwaterstromingen. Mijn “winterduikje” sla ik dus maar over.

Als ik onder de brug stop, zie ik hoe helder het water hier is. Voorzichtig glibber ik naar beneden. Onder deze zeespiegel leven allerlei bijzondere dieren, daarom is het hier al jaren een geliefde duiklocatie voor onderwatergenieters. Parende Sepia’s en Zeepaardjes kunnen rond de voet van de eerste pijler zomaar voor je duikbril poseren. Nieuwsgierig tuur ik in het water en probeer de stenen onder water zover mogelijk te volgen. Wat zou hier allemaal te zien zijn?

In deze diepe, donkere onderwaterwereld ligt ook geschiedenis. Scheepswrakken zijn hier vergaan en oude Romeinse tempels zijn hier verdwenen onder een deken van zand. Veranderende stromingen brengen soms nog weleens fossielen van dieren uit een nog verder verleden naar boven. In mijn fantasie is het water verdwenen en zie ik grote mammoeten over de bodem van de Oosterschelde lopen. Ik kijk omhoog naar de Zeelandbrug en verbaas me over de gelijkenis die ik opeens zie, stevige poten een lange oersterke nek en staart, het lijkt wel een lange rij dinosaurussen achter elkaar!

Er vliegt een groepje winterganzen over de dijk, “mijn” roep ik en met een brede glimlach klim ik terug naar mijn eindeloze bovenwaterwereld.

Wil je ook eindeloos genieten op Noord-Beveland? Volg de blog van Marten Klop. Lees ook zijn vorige blog.