Eindeloos Eiland, strakke lijnen

Eindeloos Eiland, eindeloos veel dijken en eindeloos veel water, eindeloos en toch allemaal
bereikbaar en heel dichtbij. Strakke lijnen van wegen, sloten en omgeploegde klei.

Vanaf de Emelissedijk fiets ik de oudste polder van Noord-Beveland binnen, de Oud-Noord- Bevelandpolder. Deze werd in 1598 als eerste bedijkt nadat Noord-Beveland 68 jaar als drijvend eiland en aangroeiend schorrengebied langzaam haar nieuwe vormen kreeg en hierdoor weer sterk genoeg werd voor inpoldering.

In gedachten zie ik een eindeloos eiland zonder dijken, elke dag eb en vloed en dan op klompen met houten spades en kruiwagens de eerste dijk bouwen... De Emelissedijk (vernoemd naar klooster Emelisse) was de eerste stap in de herbedijking. Tegenwoordig is het een binnendijk maar toen een buitendijk van 4,5 meter hoog.

Na het bedijken werd deze polder ingetekend volgens een strak geometrisch kavelpatroon van rechte wegen, rechte sloten en rechte percelen. Dit zie je hier vandaag de dag - na meer dan 400 jaar - nog steeds terug. Vele wegen en sloten liggen nog steeds in rechte lijnen en zijn in die tijd al ontstaan.

In de bocht van de Verlaetweg (verlaet=sluisje) stop ik even en geniet van het eindeloze uitzicht, ik sta stil maar toch is alles in beweging. De gure januariwind waait door de lange rietkragen en laat de pluimen heen en weer dansen. Het dijkgras glinstert en in de rechte, lange sloten ontstaan kleine ribbelige golfjes. Doordat de zon steeds achter de wolken vandaan komt veranderen de kleuren van het hele landschap. De omgeploegde, bruingrijze klei krijgt dan een mooie lange slagschaduw.

In de graskant staat een meeuw met z’n zwemvliespoten te trappelen. Dit doet hij niet vanwege de kou maar deze slimme vogel weet dat door de trilling van de grond de wormen denken dat het gaat regenen. De wormen komen dan naar de oppervlakte zodat ze zich onbewust presenteren als middagmaaltje.

Het is te koud om hier langer stil te staan en ik stap weer op mijn fiets, ik trap ook flink door en denk aan mijn middagmaaltje …. Voor mij niet zo’n klein wormpje maar een flinke versgebakken Oosterschelde paling.

Wil je ook eindeloos genieten op Noord-Beveland? Volg de blog van Marten Klop. Lees zijn vorige blog of de volgende blog