Plompetoren

Genieten op de Kop van Schouwen

We zijn op vakantie in Zeeland en genieten van een verblijf op het eiland Schouwen-Duiveland. Onze accommodatie is een oase van rust, verborgen in het Schouwse groen. Naast de grote speeltuin een verwarmd mediterraan zwembad, omringd door bomen en zalig geurende lavendel.

In de schaduw van een grote rieten parasol, op een comfortabele rotan ligstoel kijk ik tevreden toe hoe de jongens genieten. Als ze geen zin meer hebben om te zwemmen, dan gaan we toch gewoon naar de recreatievijver met tokkelbaan. Of we gaan fietsen, wandelen of strandjutten. Perfecte keuze is familiecamping Groenewoud te Burgh-Haamstede.

Molen Graanhalm

Pannekoekenmolen

Aan de ingang van de camping vertrekt een fietspad dat je langs bunkers en het weelderig bos van het slot Haamstede loodst. Tot bij Pannekoekenmolen De Graanhalm tussen Burgh en Haamstede. Deze molen is nog regelmatig in bedrijf en herbergt een pannenkoekenrestaurant uitgebaat door een oud-leerling aan de hotelschool te Koksijde (België).

Speeltuin Graanhalm

Pannenkoeken eten

Er is een gezellig molenwinkeltje met naast de traditionele Zeeuwse streek souvenirs een bijzonder uitgebreid assortiment bieren. Terwijl de kinderen de grote speeltuin op het terrein en de speelhoek binnen in het restaurant verkennen, geniet ik op het terras van een verse limonade. Een keuze uit de hartige en zoete pannenkoeken maken, is niet evident. Het aanbod is, zoals de pannenkoeken zelf trouwens, gigantisch. Ik ben overdonderd en hou het voor deze keer bij een traditionele pannenkoek met suiker. Meteen beslis ik om hier de volgende 14 dagen regelmatig eens langs te gaan om alle mogelijke varianten uit te proberen.

Typisch Zeeuws - bolussen

Bakkerij

Terug op de fiets zet ik koers richting Burgh. Daar wacht me aan de Hogeweg al meteen een volgende beproeving ‘Brood- en banketbakkerij Sonnemans’. Een begrip in Burgh. Een dooddoener voor de slanke lijn. De winkel lijkt wel een klein museum. Dit vind je nergens meer. 
 
De geur van appelbollen en Zeeuwse bolussen vult de ruimte. Terwijl je staat te wachten aan de toonbank, kijk je uit over een gamma snoep uit grootmoeders tijd: wijnbollen, trekdrop, stroopsoldaatjes, toverbollen. Je kan het zo gek niet bedenken. Ik voel me even terug kind. Geen tijd echter om weg te dromen, want de deur van de bakkerij zwaait open. De bakker komt tevoorschijn met een lading verse knackworst broodjes op beukenhout gebakken. Help! Dit kan niet meer bovenop die mega-pannenkoek die ik zojuist heb gegeten. Ik moet verstandig zijn.

 

Boswachterij Westerschouwen
Credits: Lisette van Peenen

Ongerepte natuur

Ik vervolg mijn fietstocht richting boswachterij Westerschouwen. Dit stukje ongerepte natuur helt regelmatig nogal behoorlijk, maar het is die inspanning meer dan waard. Ik fiets hier door bos en duin en heb het fietspad bijna exclusief voor mezelf. Zalig frisse lucht opsnuiven, terwijl ik ogen en oren tekort kom. 
 
Als ik bijna aan het einde van het fietspad ben, passeer ik het klimbos Zeeuwse Helden. Klimladders, wiebelbruggen, tokkelbanen. Een ideale plek voor een avontuurlijke uitstap met de kinderen. Ik bevind me hier op slechts 100 meter van het Noordzeestrand. 
Credits: Mechteld Jansen

Deltawerken

In Westenschouwen fiets ik de dijk op en begeef me vervolgens richting de befaamde Deltawerken. Op de stormvloedkering geniet ik van het prachtige uitzicht. Mijn oog valt op strandpaviljoen Sand and Pepper en daarmee is meteen beslist waar ik die avond ga dineren. Ik begin alweer een beetje trek te krijgen. Tijd om terug te keren, outfit te wisselen en de beachbar een bezoekje te brengen.

Moe maar voldaan ga ik slapen. Ik kan amper wachten tot de zon weer opkomt, want er is nog zoveel dat ik wil doen. Een bezoek aan de Plompetoren bijvoorbeeld, op mijn weg naar Zierikzee. Naar Renesse fietsen tussen de paarden door in de ongerepte vroongronden op mijn weg naar het foodtruckfestival slot Moermond. De befaamde vuurtoren Westerlicht in Nieuw-Haamstede opzoeken. Varen op het Grevelingenmeer. Aan al die critici die me steeds opnieuw zeggen: “Wat ga je nu nog in Zeeland zoeken? Je hebt het toch al allemaal gezien!”  Sorry mensen, mijn antwoord is heel duidelijk: “Ik krijg hier nooit genoeg van!”