Mijn Zeeland

Het Zeeland van mijn opa was het Zeeland op klompen, het Zeeland van aardappelen bij de lunch en ‘vet’ op je brood. Oh, wat hield ik van deze man! Hij stonk naar klei en te weinig zeep, zijn handen waren als kolenschoppen en hij had altijd modder onder zijn nagels, ondanks dat hij niet meer werkte.

Foto: Rachelle Verhage

De plek om te wonen

Zijn huis rook muf, maar heerlijk. Zijn meubels antiek, doch boordevol herinneringen en zijn dekens prikte in mijn lijf als ik daar logeerde. Opa Piet leerde mij dat Zeeland dé plek is om te wonen en dat ik als onvervalste Zeeuwse meid daar trots op moest zijn. Het woord zijn was ‘wezen’ en thuis was ‘tuus,’ een dialect dat ik nog graag spreek. Het herinnert me aan hem.

 

Foto: Rachelle Verhage

Toffe plekjes

Op een krukje onder een koe om te leren koeien melken (want mensen: dat is niet eenvoudig) naar de tofste hotspots in Zeeland. Ach, het gaat prima hand in hand! Mijn Zeeland is het Zeeland waar ik graag woon: mede omdat hij er is opgegroeid. Maar ook het Zeeland dat bomvol toffe plekjes zit waar niet iedereen zich nog van bewust is.

Stoere Zeeuwse verhalen

Waar je altijd kunt aanschuiven bij een tof restaurant met echt goed eten, waar je van écht mooie uitzichten kunt genieten, met hier en daar geheime plekjes en waar altijd stoere Zeeuwse verhalen worden verteld. Ik ben een gepokt en gemazelde Zeeuw en daar ben ik trots op.

Foto: Rachelle Verhage

Ik omarm het heden, want hé: ik ga wel met mijn tijd mee natuurlijk. Maar ik koester het verleden. Ons erfgoed is die man in klederdracht met zwarte handen en brommende stem. Die man is Zeeland en zijn geschiedenis moeten we blijven koesteren. Het ‘vet’ is wellicht ingeruild voor hippe kokosolie, maar Zeeland blijft altijd Zeeland. Dé plek waar jij altijd iets kunt vinden waar je blij van wordt!

Rachelle Verhage is geboren en getogen in Zeeland. ZeeuwZe.nl is de naam van haar blog, genoemd naar één van haar grote liefdes: Zeeland.