Sporen van eb en vloed

Noord-Beveland. Eindeloos Eiland, eindeloos veel dijken, eindeloos veel water. Eindeloos en toch allemaal bereikbaar en heel dichtbij.

Op een mooie zomerdag maken de volle zon en het zuchtje wind mij weer nieuwsgierig om de kust van Noord-Beveland te verkennen. Via een buitendijks fietspad kom ik langs het buitenzwembad van camping Orisant. Een zeebad van overheerlijk Oosterschelde water. Elke dag met vloed ververst dit bad automatisch. Ook met eb kun je hier in de Oosterschelde zwemmen zonder gevaar van stromingen.

De camping gebruikt de naam van het eiland Orisant. Dit in 1602 ingepolderde eiland verloor de strijd van eb en vloed en verdween in 1639 voorgoed in de Oosterschelde. Naast de camping is in dezelfde inlaag een park met de naam Ganuenta gebouwd. Ganuenta was in de Romeinse tijd een nederzetting vlakbij Colijnsplaat. Mooie namen die herinneren aan de rijke geschiedenis van deze omgeving.

 

 

Golvende sporen in het zand

Als ik een eindje verder richting de Zeelandbrug kijk, geeft de zon op het natte zand een verblindende glinstering. Het is eb. Maar door de golvende sporen in het zand lijkt het net of er toch een laagje water staat. Ik loop op zomerse slippers en het lijkt me heerlijk om door het natte zand te slenteren. Dus wandel ik de dijk af naar beneden. Als ik daar even stil sta, hoor ik allerlei watergeluidjes van schelpjes. Een paar krabbetjes die onder de stenen vandaan komen, kijken vragend om zich heen waar het water toch gebleven is.

Voetstappen in het zand

Ik stap met blote voeten het strand op en sta meteen tot mijn enkels in de klei. Eigenlijk sta ik in het zand en op de zeeklei. Deze vruchtbare dikke zeeklei was een belangrijke reden om Noord-Beveland in 1598 weer te bedijken en verder in te polderen. Hier in deze hoek werd toen een sluisje ingetekend, zodat met vloed het kleine Faal “de Val” vers water binnen kreeg. Met slurpende stappen, stap ik verder en zie dat ik niet de enige ben die hier aan het wandelen is.

Slangster

Een slangster kruipt behendig met haar 5 armen over het zand, een spoor van sierlijke kronkelingen laat ze achter. Mijn spoor ziet er minder sierlijk uit, maar vind hierdoor wel de weg terug naar mijn slippers.

Wil je ook eindeloos genieten op Noord-Beveland? Volg de blog van Marten Klop. Lees ook zijn vorige blogof de volgende blog.  

Gerelateerde tags: