vlissingen vanaf nollestrand -fanvanzlnd

Vlissingen Maritiem

Tja, Vlissingen…. Je hoort vaak: “Het is einde van de wereld. Het enige leuke dat ze er hebben is de Boulevard!” Dus dacht ik: OK, laat ik er eens doorheen wandelen. Zo kan ik zelf beoordelen of die veronderstelling wel klopt. Dus, wandeling 10 Vlissingen Maritiem (12 km) uit het boekje 'Walcherse wandelingen' erbij gepakt en lopen maar.

Veelbelovend

De wandeling starten bij zo’n eindeloos lege plek als het station is natuurlijk niet echt bevorderlijk. Maar ik loop meteen de sluizen over en voel de frisse wind, ruik de zee en zie de schepen op de Westerschelde en het voetveer dat de haven nadert. Ik denk: “OK, dat is veelbelovend”.

Slag om de Schelde

Nog geen kilometer verder is het indrukwekkende verhaal over de Slag om de Schelde en de bevrijding van Walcheren al direct zichtbaar op Uncle Beach. Er liggen nog bloemen van de herdenking en verder is er in de Oranjemolen een expositie te zien over onze bevrijding en de vele offers die er door de soldaten geleverd zijn.

De tocht voert natuurlijk ook over de Boulevards, door de Kazematten, langs Michiel, over het strand en door het Nollebos. Het windorgel op de kop van het Nollehoofd speelt  zijn geheel eigen melodie. Als je de (altijd aanwezige) wind wilt voelen én horen, dan moet je hier zijn! Afijn, een hoop zaken die ik wel ken. Maar ja, die ouwe verloederde binnenstad wacht nog…

Loodsen

De tocht voert door het parkje tegenover het ziekenhuis met oude graven en een heuse kruidentuin en ik kom bij de Watertoren en de zeer bijzonder vormgegeven loodsenhuizen. Ooit gebouwd door een Belgische loods en genoemd naar zijn dochters (Villa Louise, Villa Maria, Villa Blanche en Villa Yvonne). De loodsen sliepen vaak in Vlissingen als ze daar waren voor het beloodsen van de zeeschepen naar Antwerpen.

En verloederd? Welnee! Ik loop langs het geboortehuis van Michiel de Ruyter en door de Nieuwendijk, de Sarazijnstraat, de Beursstraat en nog meer van deze prachtig gerestaureerde straatjes. De Slijkstraat en de Grote Markt mag ik ook niet vergeten. Koffie (met appelgebak én slagroom) drink ik in een heel gezellig tentje op het Bellamypark; en vriendelijk dat de mensen zijn!

Ruimte

Het (bijna) laatste stuk voert langs het “open” gedeelte van Vlissingen waar ooit de Koninklijke Maatschappij de Schelde floreerde en waar de stad nu op zoek is naar een mooie invulling voor dit gigantische open terrein.

Waar vind je nog een stad met zoveel ruimte in het hart? Daar moet je zuinig mee zijn en zorgvuldig invullen. Om weer bij het station aan te belanden, loop ik het laatste stuk over de Visserijkade.

Schepen

Het is ondertussen donker geworden. De vissersschepen uit o.a. Arnemuiden en Vlissingen liggen al aan de kade. Zij hebben na een week op zee hun vis gelost en gaan weekend houden. Op zondagavond varen ze dan weer naar zee. Wat een ervaring: je ruikt (rotte?) vis, de schepen zijn vaak groot en modern, de netten liggen werkelijk overal en soms word je weg erdoor versperd. Een soort onverlicht niemandsland dus op deze donkere avond. Gelukkig lonkt aan het eind het veelkleurige opslagterrein voor boeien en het station.

Maritiem verleden

Wat een leuke wandeling, wat een aardige mensen, wat een mooi, oud centrum heeft deze stad, wat is dit alles goed onderhouden en wat leuk om hier in het (maritieme) verleden te wandelen. Vooroordelen zijn dus vaak niet goed. Ik zou zeggen: probeer het ook eens, loop door Vlissingen en proef de stad. Kijk om je heen en naar de namen van de huizen, de jaartallen en alles wat je tegenkomt.

Je loopt dan bijvoorbeeld lang het huis “Neffens De Swarte Leeu”. En daarnaast staat dan natuurlijk huize “De Swarte Leeu”. Vlissingen, het einde van de wereld? Nou, dat misschien niet, maar wel het einde!

Nieuwsgierig geworden?

Verken Vlissingen met deze wandelroute. Of wandel de Oranjeroute. Het boekje Walcherse Wandelingen koop je bij één van de VVV-Inspiratiepunten.